Ψαλμος 39 Υπομενων υπεμεινα τον Κυριον,και προσεσχε μοι και εισηκουσε της δεησεως μου και ανηγαγε με εκ λακκου ταλαιπωριας και από πηλου ιλυος και εστησεν επι πετραν τους ποδας μου και κατευθυνε τα διαβηματα μου και ενεβαλεν εις το στομα μου ασμα καινον,υμνον τω Θεω ημων[οψονται πολλοι και φοβηθησονται και ελπιουσιν επι Κυριον.μακαριος ανηρ,ου εστι το ονομα Κυριου ελπις αυτου, και ουκ επεβλεψεν εις ματαιότητας και μανιας ψευδεις.πολλα εποιησας συ,Κυριε ο Θεος μου,τα θαυμασια σου,και τοις διαλογισμοις σου ουκ εστι τις ομοιωθησεται σοι΄απηγγειλα και ελαλησα,επληθυνθησαν υπερ αριθμον.θυσιαν και προσφοραν ουκ ηθελησας,σωμα δε κατηρτισω μοι ολοκαυτώματα και περι αμαρτίας ουκ εζητησας.τοτε ειπον΄ιδου ηκω,εν κεφαλιδι βιβλιου γεγραπται περι εμου' του ποιησαι το θελημα σου,ο Θεος μου,εβουληθην και τον νομον σου εν μεσω της κοιλιας μου.ευηγγελισαμην δικαιοσυνην εν εκκλησια μεγαλη' ιδου τα χειλη μου ου μη κωλυσω Κυριε,συ εγνως.την δικαιοσυνην σου ουκ εκρυψα εν τη καρδια μου,την αληθε...