Ψαλμος 40 Μακαριος ο συνιων επι πτωχον και πενητα εν ημερα πονηρα ρυσεται αυτόν ο Κυριος Κυριος διαφυλαξαι αυτόν και ζησαι αυτόν και μακαρισαι αυτόν εν τη γη και μη παραδω αυτόν εις χειρας εχθρων αυτου.Κυριος βοηθησαι αυτω επι κλινης οδυνης αυτου ολην την κοιτην αυτου εστρεψας εν τη αρρωστια αυτου.εγω ειπα Κυριε,ελεησον με,ιασαι την ψυχην μου,οτι ημαρτον σοι.οι εχθροι μου ειπαν κακα μοι ποτε αποθανειται,και απολειται το ονομα αυτου?και ει εισεπορευετο του ιδειν,ματην ελαλει η καρδια αυτου συνηγαγεν ανομιαν εαυτω,εξεπορευετο εξω και ελαλει επι το αυτό.κατ' εμου εψιθυριζαν παντες οι εχθροι μου,κατ' εμου ελογιζοντο κακα μοι' λογον παρανομον κατεθεντο κατ' εμου μη ο κοιμομενος ουχι προσθησει του αναστηναι?και γαρ ο ανθρωπος της ειρηνης μου,εφ'ον ηλπισα,ο εσθιων αρτους μου,εμεγαλυνεν επ'εμε πτερνισμον.συ δε Κυριε,ελεησον με και αναστησον με,και ανταποδώσω αυτοις.εν τουτω εγνων ότι τεθεληκας με,οτι ου μη επιχαρη ο εχθρος μου επ'εμε.εμου δε δια την ακακιαν αντ...
ΓΙΑΤΙ, Αββα,οι σημερινοι μοναχοι,ενω κοπιαζουν,δεν παιρνουν από τον Θεον τα χαρισματα που επαιρναν οι παλαιοι Πατερες;ερωτησε ένα γεροντα καποιος Αδελφος.τον παλαιο καιρο,τεκνον μου,αποκριθηκε ο σεβασμιος Γερων,υπηρχε αγαπη μεταξη των μοναχων και καθενας προθυμοποιείτο να βοηθηση τον αδελφον του να ανεβη προς τα επανω.Τωρα η αγαπη εψυχρανθη και ο ενας παρασυρει τον αλλον προς τα κατω και για τον λογον αυτόν δεν χορηγει πλεον ο Θεος χαρισματα πνευματικα.
ΑπάντησηΔιαγραφή