Ψαλμος 40 Μακαριος ο συνιων επι πτωχον και πενητα εν ημερα πονηρα ρυσεται αυτόν ο Κυριος Κυριος διαφυλαξαι αυτόν και ζησαι αυτόν και μακαρισαι αυτόν εν τη γη και μη παραδω αυτόν εις χειρας εχθρων αυτου.Κυριος βοηθησαι αυτω επι κλινης οδυνης αυτου ολην την κοιτην αυτου εστρεψας εν τη αρρωστια αυτου.εγω ειπα Κυριε,ελεησον με,ιασαι την ψυχην μου,οτι ημαρτον σοι.οι εχθροι μου ειπαν κακα μοι ποτε αποθανειται,και απολειται το ονομα αυτου?και ει εισεπορευετο του ιδειν,ματην ελαλει η καρδια αυτου συνηγαγεν ανομιαν εαυτω,εξεπορευετο εξω και ελαλει επι το αυτό.κατ' εμου εψιθυριζαν παντες οι εχθροι μου,κατ' εμου ελογιζοντο κακα μοι' λογον παρανομον κατεθεντο κατ' εμου μη ο κοιμομενος ουχι προσθησει του αναστηναι?και γαρ ο ανθρωπος της ειρηνης μου,εφ'ον ηλπισα,ο εσθιων αρτους μου,εμεγαλυνεν επ'εμε πτερνισμον.συ δε Κυριε,ελεησον με και αναστησον με,και ανταποδώσω αυτοις.εν τουτω εγνων ότι τεθεληκας με,οτι ου μη επιχαρη ο εχθρος μου επ'εμε.εμου δε δια την ακακιαν αντ...
ΜΕΡΙΚΟΙ ευλαβεις νεοι ανεβηκαν στη σκητη να επισκεφθουν ενα πνευματικο γεροντα.Εξω απο την καλυβη του βρηκαν κατι τσομπανοπουλα,που εβοσκαν τα κοπαδια τους.Εκαναν ομως τοση φασαρια με τα παιχνιδια και τις φωνες τους,που απορησαν οι επισκεπται.Πως ανεχεσαι αυτα τα παλιοπαιδα,Πατερ,και δεν τα διωχνεις;ρωτησαν τον γεροντα.Ειναι καιρος τωρα,τεκνα μου ,απεκριθη ο αγαθος γερων,που εχω αποφασισει να τα μαλωσω και να τα διωξιω.Καθε φορα ομως αναβαλλω,λεγοντας στον εαυτο μου'αν τοσο μικρη ενοχλησι δεν ανεχεσαι,πως θα σηκωσης ενα πιο μεγαλο πειρασμο;Ετσι συνηθιζω να δεχομαι ευχαριστως τις μικροδοκιμασιες,που μου στελνει ο Κυριος μου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΦΛΕΓΟΜΑΙ απο τον ποθο να μαρτυρησω για την αγαπη του Χριστου,ειπε μια μερα ενας αρχαριος μοναχος σ' ενα εμπειρο γεροντα.Αν την ωρα του πειρασμου σηκωσης ευχαριστως το βαρος του αδελφου σου,του αποκριθηκε εκεινος,ειναι σαν να ριχτηκες στην καμινο των τριων Παιδων.
ΑπάντησηΔιαγραφή