Παναγία Αγιοταφίτισσα

Ψαλμος 79 Ο ποιμαινων τον Ισραηλ,προσχες,ο οδηγων ωσει προβατα τον Ιωσηφ.ο καθημενος επι των Χερουβιμ,εμφανηθι.εναντιον Εφραιμ και Βενιαμίν και Μανασσή εξεγειρον την δυναστειαν σου και ελθε εις το σωσαι ημας.ο Θεος,επιστρεψον ημας και επιφανον το προσωπον σου,και σωθησομεθα.Κυριε ο Θεος των δυναμεων,εως ποτε οργιζη επι την προσευχην των δουλων σου;ψωμιεις ημας αρτον  δακρυων και ποτιεις ημας εν δακρυσιν εν μετρω;εθου ημας εις αντιλογιαν τοις γειτοσιν ημων,και οι εχθροι  ημων εμυκτηρισαν ημας.Κυριε ο Θεος των δυναμεων,επιστρεψον ημας και επιφανον το προσωπον σου και σωθησομεθα αμπελον εξ Αιγυπτου μετηρας,εξεβαλες εθνη και κατεφυτευσας αυτην ωδοποιησας έμπροσθεν αυτης και κατεφυτευσας τας ριζας αυτης,και επληρωσε την γην.εκαλυψεν ορη η σκια αυτης και αι αναδενδραδες αυτης τας κεδρους του Θεου.εξετεινε τα κληματα αυτης εως θαλασσης και εως ποταμων τας παραφυάδας αυτης.ινατι καθειλες τον φραγμον αυτης και τρυγωσιν αυτην παντες οι παραπορευομενοι την οδον;ελυμηνατο αυτην υς εκ...

Ψαλμος 78 Ο Θεος,ηλθοσαν εθνη εις την κληρονομιαν σου,εμιαναν τον ναον τον αγιον σου,εθεντο Ιερουσαλήμ ως οπωροφυλακιον.εθεντο το θνησιμαια των δουλων σου βρωματα τοις πετεινοις του ουρανου,τας σαρκας των οσιων σου τοις θηριοις της γης.εξεχεαν το αιμα αυτων ωσει υδωρ κυκλω Ιερουσαλήμ,και ουκ ην ο θαπτων.εγενηθημεν ονειδος τοις γειτοσιν ημων,μυκτηρισμος και χλευασμος τοις κυκλω ημων.εως ποτε,Κυριε,οργισθηση εις τελος,εκκαυθησεται ως πυρ ο ζηλος σου;εκχεον την οργην σου επι εθνη τα μη γινωσκοντα σε και επι βασιλειας,αι το ονομα σου ουκ επεκαλεσαντο,οτι κατεφαγον τον Ιακωβ,και τον τοπον αυτου ηρημωσαν.μη μνησθης ημων ανομιων αρχαιων ταχυ προκαταλαβετωσαν ημας οι οικτιρμοι σου,Κυριε,οτι επτωχευσαμεν σφοδρα.βοηθησον ημιν,ο Θεος,ο σωτηρ ημων ενεκεν της δοξης του ονοματος σου, Κυριε,ρυσαι ημας και ιλασθητι ταις αμαρτίαις ημων ενεκεν του ονοματος σου,μη ποτε ειπωσι τα εθνη που εστιν ο Θεος αυτων;και γνωσθητω εν τοις εθνεσιν ενώπιον των οφθαλμων ημων η εκδικησις του αιματος των δουλων ...

Ψαλμος 76 Φωνη μου προς Κυριον εκεκραξα,φωνη μου προς τον Θεον,και προσεσχε μοι.εν ημερα θλίψεως μου τον Θεον εξεζητησα,ταις χερσι μου νυκτος εναντιον αυτου,και ουκ ηπατηθην'απηνηνατο παρακληθηναι η ψυχη μου.εμνησθην του Θεου και ευφρανθην'ηδολεσχησα,και ωλιγοψυχησε το πνευμα μου.προκατελαβοντο φυλακας οι οφθαλμοι μου,εταραχθην και ουκ ελαλησα.διελογισαμην ημερας αρχαιας και ετη αιωνια εμνησθην και εμελρτησα νυκτος μετα της καρδιας μου ηδολεσχουν,και εσκαλλε το πνευμα μου.μη εις τους αιωνας απωσεται Κυριος και ου προσθησει του ευδοκησαι ετι; η εις τελος το ελεος αυτου αποκοψει;συνετελεσε ρημα από γενεας εις γενεαν;μη επιλησεται του οικτειρησαι ο Θεος;η συνεξει εν τη οργη αυτου τους οικτιρμους αυτου;και ειπα'νυν ηρξαμην,αυτη η αλλοιωσις της δεξιας του Υψιστου.εμνησθην των εργων Κυριου,οτι μνησθησομαι από της αρχης των θαυμασιων σου και μελετησω εν πασι τοις εργοις σου και εν τοις επιτηδευμασι σου αδολεσχησω.ο Θεος,εν τω αγιω η οδος σου'τις Θεος μεγας ως ο Θεος ημων;...

Ψαλμος 75 Γνωστος εν τη Ιουδαια ο Θεος,εν τω Ισραηλ μεγα το ονομα αυτου.και εγενηθη εν ειρηνη ο τοπος αυτου και το κατοικητηριον αυτου εν Σιων.εκει συνετριψε τα κρατη των τοξων,οπλον και ρομφαιαν και πολεμον.φωτιζεις συ θαυμαστως από ορεων αιωνιων.εταραχθησαν παντες οι ασύνετοι τη καρδια,υπνωσαν υπνον αυτων και ουχ ευρον ουδεν παντες οι ανδρες του πλουτου ταις χερσιν αυτων.απο επιτιμήσεως σου,ο Θεος Ιακωβ,ενυσταξαν οι επιβεβηκοτες τοις ιπποις.συ φοβερος ει,και τις αντιστησεται σοι;απο τοτε η οργη σου εκ του ουρανου ηκουτισας κρισιν,γη εφοβηθη και ησυχασεν.εν τω αναστηναι εις κρισιν τον Θεον του σωσαι παντας τους πραεις της γης.οτι ενθυμιον ανθρωπου εξομολογησεται σοι,και εγκαταλειμμα ενθυμιου εορτασει σοι.ευξασθε και αποδοτε Κυριω τω Θεω 'ημων'παντες οι κυκλω αυτου οισουσι δωρα τω φοβερω και αφαιρουμενω πνεύματα αρχοντων,φοβερω παρα τοις βασιλεύσι της γης.

Ψαλμος 74 Εξομολογησομεθα σοι,ο Θεος,εξομολογησομεθα σοι και επικαλεσομεθα το ονομα σου.διηγησομαι παντα τα θαυμασια σου,οταν λαβω καιρον εγω ευθυτητας κρινω.ετακη η γη και παντες οι κατοικουντες εν αυτή,εγω εστερεωσα τους στυλους αυτης.ειπα τοις παρανομουσι'μη παρανομειτε,και τοις αμαρτανουσι μη υψουτε κερας,μη επαιρετε εις υψος το κερας υμων και μη λαλείτε κατά του Θεου αδικιαν.οτι ουτε εξ εξοδων ουτε από δυσμων ουτε από ερημων ορεων,οτι ο Θεος κριτης εστι,τουτον ταπεινοι και τουτον υψοι.οτι ποτυριον εν χειρι Κυριου οινου ακρατου πληρες κερασματος,και εκλινεν εκ τουτου εις τουτο,πλην ο τρυγιας αυτου ουκ εξεκενωθη,πιονται παντες οι αμαρτωλοι της γης.εγω δε αγαλλιασομαι εις τον αιωνα,ψαλω τω Θεω Ιακωβ και παντα τα κερατα των αμαρτωλών συνθλασω,και υψωθησεται τα κερατα του δικαιου.