Παναγία Αγιοταφίτισσα

Ψαλμος 76 Φωνη μου προς Κυριον εκεκραξα,φωνη μου προς τον Θεον,και προσεσχε μοι.εν ημερα θλίψεως μου τον Θεον εξεζητησα,ταις χερσι μου νυκτος εναντιον αυτου,και ουκ ηπατηθην'απηνηνατο παρακληθηναι η ψυχη μου.εμνησθην του Θεου και ευφρανθην'ηδολεσχησα,και ωλιγοψυχησε το πνευμα μου.προκατελαβοντο φυλακας οι οφθαλμοι μου,εταραχθην και ουκ ελαλησα.διελογισαμην ημερας αρχαιας και ετη αιωνια εμνησθην και εμελρτησα νυκτος μετα της καρδιας μου ηδολεσχουν,και εσκαλλε το πνευμα μου.μη εις τους αιωνας απωσεται Κυριος και ου προσθησει του ευδοκησαι ετι; η εις τελος το ελεος αυτου αποκοψει;συνετελεσε ρημα από γενεας εις γενεαν;μη επιλησεται του οικτειρησαι ο Θεος;η συνεξει εν τη οργη αυτου τους οικτιρμους αυτου;και ειπα'νυν ηρξαμην,αυτη η αλλοιωσις της δεξιας του Υψιστου.εμνησθην των εργων Κυριου,οτι μνησθησομαι από της αρχης των θαυμασιων σου και μελετησω εν πασι τοις εργοις σου και εν τοις επιτηδευμασι σου αδολεσχησω.ο Θεος,εν τω αγιω η οδος σου'τις Θεος μεγας ως ο Θεος ημων;...

Ψαλμος 75 Γνωστος εν τη Ιουδαια ο Θεος,εν τω Ισραηλ μεγα το ονομα αυτου.και εγενηθη εν ειρηνη ο τοπος αυτου και το κατοικητηριον αυτου εν Σιων.εκει συνετριψε τα κρατη των τοξων,οπλον και ρομφαιαν και πολεμον.φωτιζεις συ θαυμαστως από ορεων αιωνιων.εταραχθησαν παντες οι ασύνετοι τη καρδια,υπνωσαν υπνον αυτων και ουχ ευρον ουδεν παντες οι ανδρες του πλουτου ταις χερσιν αυτων.απο επιτιμήσεως σου,ο Θεος Ιακωβ,ενυσταξαν οι επιβεβηκοτες τοις ιπποις.συ φοβερος ει,και τις αντιστησεται σοι;απο τοτε η οργη σου εκ του ουρανου ηκουτισας κρισιν,γη εφοβηθη και ησυχασεν.εν τω αναστηναι εις κρισιν τον Θεον του σωσαι παντας τους πραεις της γης.οτι ενθυμιον ανθρωπου εξομολογησεται σοι,και εγκαταλειμμα ενθυμιου εορτασει σοι.ευξασθε και αποδοτε Κυριω τω Θεω 'ημων'παντες οι κυκλω αυτου οισουσι δωρα τω φοβερω και αφαιρουμενω πνεύματα αρχοντων,φοβερω παρα τοις βασιλεύσι της γης.

Ψαλμος 74 Εξομολογησομεθα σοι,ο Θεος,εξομολογησομεθα σοι και επικαλεσομεθα το ονομα σου.διηγησομαι παντα τα θαυμασια σου,οταν λαβω καιρον εγω ευθυτητας κρινω.ετακη η γη και παντες οι κατοικουντες εν αυτή,εγω εστερεωσα τους στυλους αυτης.ειπα τοις παρανομουσι'μη παρανομειτε,και τοις αμαρτανουσι μη υψουτε κερας,μη επαιρετε εις υψος το κερας υμων και μη λαλείτε κατά του Θεου αδικιαν.οτι ουτε εξ εξοδων ουτε από δυσμων ουτε από ερημων ορεων,οτι ο Θεος κριτης εστι,τουτον ταπεινοι και τουτον υψοι.οτι ποτυριον εν χειρι Κυριου οινου ακρατου πληρες κερασματος,και εκλινεν εκ τουτου εις τουτο,πλην ο τρυγιας αυτου ουκ εξεκενωθη,πιονται παντες οι αμαρτωλοι της γης.εγω δε αγαλλιασομαι εις τον αιωνα,ψαλω τω Θεω Ιακωβ και παντα τα κερατα των αμαρτωλών συνθλασω,και υψωθησεται τα κερατα του δικαιου.

Ψαλμος 73 Ινατι ο Θεος,απωσω,εις τελος;ωργισθη ο θυμος σου επι προβατα νομης σου;μνησθητι της συναγωγης σου,ης εκτησω απ'αρχης'ελυτρωσω ραβδον κληρονομιας σου,ορος Σιων τουτο,ο κατεσκηνωσας εν αυτω.επαρον τας χειρας σου επι τας υπερηφανιας αυτων εις τελος,οσα επονηρευσατο ο εχθρος εν τοις αγιοις σου.και ενεκαυχησοντο οι μισουντες σε εν μεσω της εορτης σου,εθεντο τα σημεια αυτων σημεια και ουκ εγνωσαν.ως εις την εξοδον υπερανω,ως εν δρυμω ξυλων αξιναις εξεκοψαν τας θυρας αυτης επι τω αυτω εν πελεκει και λαξευτηριω κατερραξαν αυτην.ενεπυρισαν εν πυρι το αγιαστητιον σου,εις την γην εβεβηλωσαν το σκηνωμα του ονοματος σου.ειπαν εν τη καρδια αυτων αι συγγενειαι αυτων επι το αυτο'δευτε και καταπαυσωμεν πασας τας εορτας του Θεου από της γης.τα σημεια αυτων ουκ ειδομεν,ουκ εστιν ετι προφήτης,και ημας ου γνωσεται ετι.εως ποτε,ο Θεος,ονειδιει ο εχθρος,παροξυνει ο υπενάντιος το ονομα σου εις τελος;ινατι αποστρεφεις την χειρα σου και την δεξιαν σου εκ μεσου του κολπου σου εις τελος...